FIKMIN-PR -- Dihin pinasti yang Widi, papasten ti domampara, mungguhing hirup manusa geus diatur ti ajali, keuna ku paribasa "kulak canggeum bagja awak" kuring kudu ngalaman dicandung, jaba dijieun anu ka tilu ku manehna. 

Sasatna asa katipu da basa munggaran tepung mah manehna ngaku duda nu katalangasara di tinggalkeun maot ku pamajikannana. Nya kangaranan dicandung kudu tumamprak kana bagian, teu bisa bebas makmak mekmek sakahayang, diatur dijadwal kumaha manehna. 

Saperti ayeuna kuring keur nganti-nganti manehna datang, sabab poe saptu jeung minggu bagean di kuring. Tapi aya nu aneh naha rek kadatangan manehna teh hate teu ngarasa bungah atawa bagja saperti biasa, malahan nu biasa sok dangdan ngageulis da ngarah leuwih betah jeung kuring,(biasa sugan be bisa jadi tilu poe).malah linggeri fink oge ukur direret teu hayang make, hoream.

Teu lila nu dianti-anti datang. Saperti biasa manehna sok mandi heula terus dahar jeung nginumna kudu susu bae, tah sabot manehna mandi kuring nyadiakeun dahareun jeung susu haneutna. 

Nu mandi geus beres tuluy dahar, sanggeus dahar saperti biasa ngajak ka kamar. Nyeh kuring imut nempo nu sare ngageubra..."wayahna nya bobo didieu saminggu rencangan abdi", bari ngalieuk kana CTM dina laci. (Eros Rosnida)***